Smotra umetnosti „Mermer i zvuci“ može se pohvaliti 53 godine dugom tradicijom umetničkog stvaranja i prikaza.
U periodu od 1966. do 1973. godine osmišljena su tri oblika kulturno-umetničkog delovanja, svaki sa specifičnim odlikama, ali programski međusobno komplementarno povezana: Simpozijum skulpture „Beli Venčac“ 1966. godine, Smotra „Mermer i zvuci“ 1968. godine i Međunarodni festival „Svet keramike“ 1973. sa svojim simpozijumima od 1974. godine.

Na dan 4. jula 1968. godine prvi put su se oglasile fanfare i najavile susret zvuka sa mermerom i smotru najvrednijih muzičkih, folklornih, dramskih, baletskih, književnih, likovnih i filmskih ostvarenja. Posebno mesto u sećanju onih koji prate Smotru „Mermer i zvcuci“ zauzimaju istaknuta imena raznovrsnih i renomiranih umetnika- književnika, kritičara, reditelja, teatrologa, kompozitora, dirigenata, novinara, publicista, političara, kulturnih poslenika kao što su Aleksandar Đonović, Branko Jovanović, dr Dušan Mihailović, Đura Jakšić, Mihovil Logar, Stevan Stanić, Milutin Čolić, Đorđe Kadijević, Dušan Petrović- Šane, dr Miodrag Zečević, Dušan Matić, Ivan Tabaković, Stevan Bodnarov, Đorđe Radišić, Zoran Hristić, Boda Marković, Vlado Bužančić, Čedomir Mirković, Bratislav Ljubišić, Draško Ređep, Mirjana Isaković,Sreto Bošnjak, Slobodan Atanacković, Zoran Mrkuš, Svetlana Isaković, Vasilije Tapušković i mnogi drugi. Svi oni, kao i i na hiljade umetnika davali su i daju kako početne tako i za budućnost 21. veka programske impuilse i smernice, istrajavajući na održavanju visokih umetničkih kriterijuma u odabiru festivalskih programa Smotre umetnosti „Mermer i zvuci“.

Od 1973. godine sintezi mermera i zvuka pridružuju se i keramičari, rađa se Međunarodni festival „Svet keramike“. Već od naredne 1974. godine do danas svakoga leta u Aranđelovcu se okupljaju naši i inostrani keramičari, radeći u najkvalitetnijoj glini, nastojeći da povrate ugleda najstarijoj umetnosti civilizacije. U Narodnom muzeju u Aranđelovcu, gde se trenutno nalazi zbirka umetničke keramike ovog festivala, čuva se oko 800 komada umetničkih dela nastalih na ovom simpozijumu Smotre umetnosti „Mermer i zvuci“ Najzad, ostvaren je koncept totalnog umetničkog festivala, sinkretičkog karaktera, gde se svakoga leta susreću i kreiraju sve umetničke tvorevine ljudskog duha umetnici iz zemlje i sveta pod znakom Smotre umetnosti „Mermer i zvuci“.

Grupa umetnika i ljubitelja umetnosti iz Beograda i Aranđelovca daleke 1966. godine odlučila se za Simpozijum skulpture „Beli Venčac“. Istog leta u rudniku mermera, poznatom od davnina u svetu, na Venčacu, sedmoro umetnika kleše svoje skulpture koje će ostaviti u raskošnom ambijentu parka Bukovičke banje i tako stvoriti jedinstven muzej i zbirku skulptura od belog mermera pod otvorenim nebom. Vredna su spomena njihova imena: Matija Vuković, Angelina Gatalica, Mira Jurišić, Oto Logo, svi iz Beograda, Raja Nikolić iz Aranđelovca, Jovan Soldatović iz Novog Sada i Šošana Hejman iz Izraela. Od tada, svoje skulpture su, u okviru simpozijuma „Beli Venčac“ realizovali: Lin Čedvik, Dušan Džamonja, Kjus Kjubruk, Vida Jocić, Nikola Kolja Milunović, Oto Logo, Ante Marinović, Dragomir Mileusnić, Slavoljub Radojićić, Ratko Vulanović, Klod Lost, Đo Pomodoro, Olga Jevrić, Kengiro Azuma i mnogi drugi. Više od 200 umetnika je realizovalo svoja dela na simpozijumu „Beli Venčac“ a njihove skulpture, osim 66 koje se nalaze u parku Bukovičke banje u Aranđelovcu, krase mnoge gradove bivše Jugoslavije.